
Merhaba Değerli Blog Forum Ailesi,
Blog Forum Etkinlik kategorimizde oyunlarımız hız kesmeden devam ediyor...
Bu sefer ki oyunumuzda yorumlar üzerinden bir hikaye başlatacağız ve bu hikayeyi yarıda kesip bir sonraki yorum yapacak kişinin hikayeyi devam ettirmesini isteyeceğiz.
🚫 Kurallar:
Hikayelerde şiddet, cinsellik, küfür veya +18 içerik kesinlikle yasaktır.
Katılımcılar, tüm içeriklerde saygılı ve uygun bir dil kullanmalıdır.
Forum kurallarına aykırı, rahatsız edici veya topluluk değerlerini zedeleyici yorumlar kaldırılacaktır.
Hikayeleriniz ister komik, ister macera dolu, ister romantik olsun. Tamamen sizin hayal gücünüze kalmış.
Her yorumda en az 2-3 cümle olmalı ve çok uzun olmamalı.
Karakterler ekleyebilir ve isim verebilirsiniz.
Hikayeyi beklenmedik bir noktada bırakın ki sonraki kişi merakla devam ettirsin.
Gidişattaki tür seçimi tamamen sizlerin elinde (fantastik, polisiye, bilim kurgu, mizahi...)
🎭 Bu Oyunundaki Amaç:
Birlikte eğlenmek, yaratıcılığımızı paylaşmak ve forumda keyifli bir etkileşim ortamı oluşturmak.
| We G o o g l e | We Blogger |
SaYLo
|
⠀Yazar Hakkında: |
| ⠀Blog Forum, yazarların ve yorumların yankı olduğu, sessizce "ben de buradayım" diyenlerin buluştuğu bir platform. Belki senin yorumun, bir başkasının gününü güzelleştirir. |


Yorumlara 















Kalabalık bir şehir akşamında yağmurdan kaçmak için aynı kafeye sığınan iki yabancı kişi tesadüfen yan yana oturmak zorunda kaldı :) Biri kitabını açarken diğeri kahvesinden bir yudum aldı ve göz göze geldikleri anda ikisinin de hayatında yeni bir sayfa açılacağını hissettikleri o an başladı...
YanıtlaSilDevamı sizde :)
Can kahvesini yudumlarken yanındaki masada oturan hanımefendinin ne okuduğunu merak etti. Kitabın kapağına bakmaya çalıştı ama göremedi. Kitap kılıfı kitabın ismini kapatmıştı. Merak ediyordu ama sormaya çekindi. Söze nasıl başlamak gerek diye düşündü. Düşünürken de kahvesini içmeye devam ediyordu ve en sonunda cesaretini topladı ve şöyle dedi...
YanıtlaSilDevamı nasıl olacak?😊
…gülümseyerek, sesini fazla yükseltmeden:
YanıtlaSil“Affedersiniz, umarım rahatsız etmiyorumdur. Bir süredir merak ediyorum da… okuduğunuz kitap çok dikkatimi çekti. Kapaktan göremedim ama insanın merakını uyandıran bir havası var. Tavsiye eder misiniz?”
Cümle ağzından döküldüğü anda, kendi şaşkınlığına kendisi gülümsedi. Kahvesinin tadı ilk defa bu kadar belirgin gelmişti. Merak artık yalnızca kitaba değil, alacağı cevaba da yönelmişti.
-Devamı sizde :Ç
Kadın başını yavaşça kaldırdı, gözlerinde yağmurun yansıması vardı.
YanıtlaSilBir an sustu, kitabın arasına ayraç koyup kapağını kapattı.
“Bazı kitaplar tavsiye edilmez,” dedi hafif bir gülümsemeyle,
“insanı hazırlıksız yakalar… tıpkı bazı karşılaşmalar gibi.”
Ben bu işi sevdim : Can’ın kalbi beklemediği bir ritimle hızlandı, gürültü bir anda silindi sanki.
YanıtlaSilYağmur cama daha sert vurmaya başladı, kafe küçüldü, an büyüdü.
“Hazırlıksız yakalanmak bazen iyidir,” diyebildi yalnızca,
kadının bakışlarında o cümlenin cevabını çoktan okumuştu.
Siz devam edin. 🫖
Kadın kısa bir nefes aldı, kitabı masaya bıraktı ve Can’a baktı.
YanıtlaSil“Ben bu kitabı,” dedi, “Tam da bu kafede, tanımadığım biriyle konuşmak zorunda kaldığım bir akşam almaya karar verdim.”
Can gülümsedi, şaşkınlık içinde ve biraz da telaşla kahvesini yudumladı, ne cevap vereceğini bilemezken... Tam o anda kadın saate baktı, kitabı çantasına koydu ve ayağa kalktı.
“Sanırım hikayenin devamı,” dedi, “Birazdan belli olacak...”
Kadın çantasını omzuna asarken duraksadı, sanki bir şey unutmuş gibi.
YanıtlaSilSonra hafifçe dönüp Can’a baktı, gözlerinde hem veda hem davet vardı.
“Adım Elif,” dedi usulca, sesi yağmurun ritmine karışarak.
“Belki bir dahaki yağmurda yine aynı masada karşılaşırız.”
Can’ın ağzı açıldı, ama kelimeler boğazında düğümlendi.
Sadece başını sallayabildi, gülümsemesi hem aptal hem umut doluydu.
Elif kapıya doğru yürürken bir an durdu, arkasını dönmeden konuştu:
“Bu arada… kitap ‘Bazı İnsanlar Hazırlıksız Yakalanmak İçin Gelir’.”
Kapı açıldı.
Yağmur hâlâ yağıyordu, ama Can artık ıslanmaktan korkmuyordu.
Biraz heyecan katmak lazımdı galiba buyurun devam edin 🫖
Merhabalr.
YanıtlaSilHikayenin kahramanlarından yabancı iki kişiden erkeğin adını Can olarak Ece hanım kardeşimiz, bayanın adını da Kamil kardeşimiz Elif olarak koydular. Her iki katılımcı kardeşimize teşekkür ederim.
Selam ve muhabbetle.
Merhaba Recep Abi bilgilendirme için teşekkür ederiz :)
SilCan kafede öylece Elif'in arkasından bakakaldı. Bir süre durup düşündü ardından şemsiyesini alarak kapının önüne geldi. Yağmur öylesine şiddetliydi ki ilk anda Elif'i göremedi. Başını sağa sola çevirdi, gözleri şiddetle yağan yağmurun ve kalabalığın içinde onu aradı. Elif'i gördüğünde kapıyı açıp hızlı adımlarla yanına doğru yürümeye başladı.
YanıtlaSil:Ç :)
Can nefes nefese Elif’e yetişti, şemsiyesini ona doğru uzatırken "En azından bunu al, sırılsıklam oldun!" dedi.
YanıtlaSilElif durdu, yağmurun altında parlayan gözleriyle Can’a baktı ve şemsiyeyi nazikçe geri itti. "Gerek yok Can, ben bu anı ıslanarak yaşamayı çok uzun zamandır bekliyordum," dedi muzip bir gülümsemeyle.
Can şaşkınlıkla, "Nasıl yani? Daha yeni tanıştık..." diye kekelediğinde, Elif çoktan birkaç adım uzaklaşmıştı bile. Arkasına bakmadan el salladı ve yağmurun sesini bastıran o sarsıcı cümleyi kurdu:
Hani bir apartman vardı İzmir'de, hatırladın mı 48 numara?
YanıtlaSilBu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil