.jpg "Ece Gamze")
Çok keyifli bir röportaj yaptık kendisiyle. Samimi cevaplarıyla onu daha yakından tanımış olduk.
Sözü çok uzatmadan röportaja geçelim😊
Sizi kendi kelimelerinizle dinlemek istesek; kimdir Mustafa Kara, günleri en çok nelerle şekillenir?
Her zaman söylediğimi yine söyleyeceğim. Teknoloji tutkunu, Türkçeye âşık, kahvesini de orta şekerli için kendi halinde bir adam. Ama tabii bu kadarı da az olur.
Kitap okumayı seven, araştırmaktan zevk alan, farklı insanları tanımaktan mutlu olan, öğrenmeyi seven ve öğretmekten büyük bir mutluluk duyan, 23 yaşında, Akdeniz'i seven ve orada bulunan, yemeklere tutkulu, edebiyatı ve sinemayı seven, yazmaktan da bir o kadar zevk duyan birisi. Böyle daha güzel anlattım sanırım değil mi?
Belki fazlası da vardır ya da belki de yoktur. Ama bu kadarı da var işte.
Günlerim nelerle şekillenir?
Güzel bir soru ama buna verebileceğim cevaplar o kadar değişken ki anlatmak güç. Kısa bir süre öncesine kadar öğrenci idim ve o zaman buna göre şekillenen günlerim vardı. Bunun hemen sonrasında ise biraz daha farklılaşan günlerim oldu. Şimdilerde ise öğrenciliğin yine farklı bir evresindeyim ve günlerim yeniden farklı farklı şekillene duruyor (: Yani demem o ki nasıl yanıt verebileceğimi ben de tam bilmiyorum. Henüz 23 yaşındayım ve eğer ki bu yaşlı kabul edilmiyorsa hayatımı ve kendimi yeni yeni buluyor ve şekillendiriyorum. Yani bir çok şey bana da yeni inanın ki. Ama ben yine de tabii tüm bunların toplamını karşılayabilecek bir şeyler söylemek isterim. Günümün büyük bir kısmının alanım üzerine okumalar ve çalışmalar yaparak geçtiğini söyleyebilirim. Bunlar pek tabii yapmak durumunda olduğum şeyler olmakta. Fırsat bulabildiğim ölçüde özel ilgi alanlarım ve zevklerime yönelik kitap okumaları yapmam da yine sayılabilir. Yeni şeyler öğrenmeye bayıldığımı söylemiştim.
Gün içinde buna olanak veren her türlü şeyin peşinden koştuğumu da ifade edebilirim. Bunun kapsamı her şey olabiliyor. Benim için sonu olan bir şey değil. Son zamanlarda pek fırsatım olmadığını bilsem de blog okumaları yapmak önemli bir kısmını oluşturuyor yine günümün. Yine zamanıma bağlı olarak bir şeyler yazmak da bu listede kendine pay bulan önemli bir şey. Bu sadece blog özelinde değil bu arada. Sıkıldıkça ufak tefek kendimce bir şeyler yazarım. Bunların dışında okulum var ise o da günümün içine giren bir şey olabiliyor. Yine arkadaşlarım ile sohbet etmek de buna dahil. Ama pek arkadaşım yok orası da başka bir konu. Proje geliştirmeyi çok seviyorum. Özgün ya da değil, bu hiç önemli değil. Ama bir şeyler oluşturmak ve hazırlamak bana zevk veriyor. Gün içinde bunlara da zaman ayırdığım oluyor. Tabii bunlar her zaman düzenlilik arz eden ve rutin diyebileceğim şeyler değil. Ama yine de günlerimi şekillendiren hususlardan bir tanesi. Şu an bunları yazarken fark ettim ki aslında öyle çok da uçan kaçan bir devingenliğim yokmuş. Belki bunların sayısını artırabilmem ve farklı pencerelerden farklı anlatımlar yapabilmem de mümkün. Ama şu an için bu kadarını söylemiş olayım. Başka zamanlarda başka yönlerini de sunabilmek dileğiyle.
Bloğunuzu açmaya nasıl karar verdiniz? Blog isminizi nasıl buldunuz? En sevdiğiniz bloglar hangileri?
Aslında blog maceramın çok yeni olduğu söylenemez. İlk bloğumu 2015 dolaylarında açtığımı hatırlıyorum. Tabii o zamanlar çok ufaktım ve ufacık bir çocuğun anlatabilecekleri ne olabilirdi ki değil mi? Yoktu da zaten ve ben de bir zaman sonra bırakmıştım. Ama yıllar geçtikte aslında anlatacaklarımın, paylaşmak isteyeceklerimin ve mazide bir şeyler bırakmak isteyebileceğimi fark etmeye başladım. Ve neden yeniden olmasın dedim. Tabii bu kararımın arka planında muhtemelen daha pek çok sebep olması da çok muhtemel. Ama onların birçoğunu henüz ben de bilmiyorum. Belki be bir başka nedeni bu olabilir. Zaman içinde bunları bulmak, daha önemlisi kendimi bulmak. O cevaplar henüz saklı da olsa bloğumu açmaya karar vermem bu şekilde idi.
İsim konusu açıkçası bu süreçte zorlandığım tek şey olabilir. Çünkü hem bir isim bulmak lazım geliyor hem de alınabilir bir alan adı olması ön koşul olarak duruyor. Ama bunlar bir yana aslında ben ne istiyorum sorusunun cevabı ve buna bağlı beklentilerim isim bulmamı güçleştirmekteydi. Kendime iki kıstas belirlemiştim:
İlk olarak mutlaka büyük ünlü uyumuna uyan bir isim olmalıydı -bu benim için çok önemliydi. İkincisi ise absürt bir tamlama olmalıydı. İstisnalar her zaman olabilmekle birlikte bence güzel bir blog isminin sırrı burada yatıyor. Yani cins isim ya da alışılmış bağdaştırmalara kaymak bence ilk etkiyi zayıflatıyor. Diğer türlü beyaz bir kedi gördüğünde isminin Pamuk, gri bir kedi gördüğünde isminin Duman olmasından çok bir fark yok. İşte bu belirlediğim ölçütler ışığında en son Ciltli Kediler de karar kıldım. Ve gerçekten de çok içime sinerek bunu aldım. Çünkü aynı zamanda kedileri ve kitapları da çok seviyordum ki her ikisi ancak böylesine güzel bir şekilde bağdaştırılabilirdi.
Benim adıma çok net bir soru. Kişisel bloglar okumaktan zevk duyduğum blogların en başında geliyor. Çünkü ben temelde insanları tanımayı, onların dünya görüşlerini bilmeyi, olaylara ve durumlara hangi pencerelerden baktıklarını görmeyi ve okumayı seviyorum. Hatta sadece teknik konular yazan blogları da bu paralelde pek sevmediğimi ifade edebilirim. Tabii o teknik ile ilgili hususu kendi hayat süzgecinden geçirerek yazanlar başka. Örneğin bir gezi bloğudur ya da bir fotoğrafçılık bloğudur ve bunlarla ilgili durumları kendi penceresinden anlatıyordur öyle ise hiç sorun yok. Yani özünde insan olacak. Benim için önemli olan tek şey bu. Tabii spesifik bir alana özgü yazılmayıp her konudan yazılınca o okumak istediğim "insan" yönü daha belirgin oluyor. İşte en çok böyle blogları seviyorum.
Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi bölümünü tercih etme kararı hayatınızda nasıl şekillendi?
Bu alan, kelimelerle ve insanla kurduğunuz ilişkiye nasıl bir yön verdi?
Türkçeyi seviyordum. Daha çok sevmeye başladım ): Ama hayatıma doğrudan bir etkisi oldu mu derseniz bence bunun cevabı için henüz biraz erken olduğunu düşünmekteyim. Tabii yine de bazı yönlerden bir etki veya şekillenmeden bahsedilmem mümkün. Çok uzaklara gitmeden hemen bir önceki soruya atıfta bulunayım. Bloğumun ismimi bile bulmam da büyük ünlü uyumunu kendime bir referans almam buna küçük bir örnek değil de nedir. Ya da bir kelime gördüğümde bunun etimolojisi nereye kadar uzanmaktadır diye düşünme ihtiyacı hissetmem dahi bu bölümün hayatımdaki bazı etkilerinden. Ama az önce de ifade ettiğim üzere bazı cevapları ben de zaman içerisinde göreceğim. İnsanlarla kurduğum ilişki de kesinlikle olumlu bir etkisi oldu. Çünkü ilişki bir açıdan iletişim ile sağlanmakta ve iletişimde de dinleme, okuma, yazma ve konuşma becerileri ön plana gelmekte. Bu beceriler de bu bölümde üzerine eğirilen en önemli başlıklar olarak karşımıza çıkıyor. Bilgi sahibi oldukça ister istemez bazı yansımaları oluyor. Bu iletişimi ve o da doğal olarak insanlarla olan ilişkime olumlu anlamda bir yön veriyor. Kelimeler noktasında ise daha çok teknik olarak kendini gösteriyor. Bir blog yazısı yazarken kullandığım kelime seçimlerinde dahi bölümümün etkisinden bahsedilmem mümkün. Hangi kelimeyi kullanırsam yazım daha akıcı olur, seçtiğim kelime bağlam için en uygun kelime mi, söz diziminde nerede olmalı... İşte bu şekilde. Bazı etkileri var. Kapsamlı etkilerini ise sonrasında göreceğiz.
Kitaplarla ve içerik üretimiyle bu kadar iç içe biri olarak, son zamanlarda okuduğunuz ve sizde derin bir iz bırakan ilk üç kitabı sorsak hangilerini sayarsınız?
Aslında bakarsanız bir kitabın ben de derin bir iz bırakması gibi bir durum pek olmuyor. Bunun da en önemli nedeni kitabın kurmaca olduğunu es geçemiyor oluşum.
Tabii yine de okurken keyif aldığım ve iyi ki okumuşum dediğim kitaplar oluyor. Ayrıca bu soruya son zamanlarda gibi bir sınırlama içerisinde cevap vermek istemiyorum. Çünkü son zamanlarda birçok nedenden kaynaklı okumalarıma pek ağırlık veremedim. Ama kendi adıma üç kitap seçmem gerekirse: Gün Olur Asra Bedel, Toprak Ana ve Cengiz Han'a Küsen Bulut şeklinde ifade edebilirim. Evet, Cengiz Aytmatov en sevdiğim yazarlar listesinde en üst sıralarda.
Kedilerin hayatınızdaki yeri nedir? Bir kedi sever olarak, kedilerle gün içindeki en sevdiğiniz o küçük an ve aranızdaki bu özel bağ yazı/çalışma rutinlerinize nasıl yansıyor?
Benim kedilerle olan ilişkim aslında biraz trajikomik olarak ifade edilecek türden de denilebilir. Nitekim hayatımın belirli bir döneminde kedilerden korktuğum gibi bir gerçeklikten bahsedilmek mümkün (: Nasıl olabilir ki diyebilirsiniz. Bu konuda size yüzde yüz hak veriyorum. Böyle sevgi yumurcaklarından nasıl korkulur değil mi? Ama kedilerin doğası bunda bence biraz etkili oldu. Dünyada yaptığı iş ve eylemlerde başka kimsenin beğenisini ya da takdirini kazanma ihtiyacını kendinde hissetmeyen, her ne olursa kendini bildiğinden şaşmayan ve her konuda bu kadar cesaretli başka bir canlı bence yok. Varsa da ben bilmiyorum. İşte ben küçükken de karşılaştığım kedilerde hep onların bu yönlerini ağırlıkla görmüş bulundum. Yanii bir saldırma teşebbüsü gibi de tabii olmadı ama öyle koşa koşa da gelmezlerdi. Bir de bana gelenler hep bu sarı olanlardı. Tabii sonralarında öğrendiğimde bu sarıların doğası öyleymiş. Her neyse, genel olarak bir çekingenliğim ve bir nebze korkum tüm bu anlattığım bağlamda vardı. Seneler geçti biz büyüdük derken bakış açım da değişti. Daha doğrusu o korkularımın anlamsız olduğunu anlamış bulundum. Hatta kedileri sevmemde tam bu korku duymama neden olan nedenler ön plana çıkmış oldu. Eğilip bükülen, kula kulluk eden insanları sevmediğim gibi buna taban tabana zıt olan bu pisicikleri sevmeyeyim de taşa mı döneyim durumuna geldi :))
Peki derseniz ki bir kediniz var mı? Maalesef hayır. Şimdi bu kadar kedi sever birisi olarak bu nasıl olabilir diyebilirsiniz. Ama benim bu konuda bakış açım biraz farklı.
Evde kedi beslemeyi doğru bulmuyorum. Beslenmesine de yüzde yüz karşı değilim. Sonuçta sokakta olmasındansa sıcak bir yuvası olmasını temenni ederim. Fakat ben daha çok onların özgür olmasından yanayım. Ama burada özel bir parentez açmam lazım. Biz insanlar olarak her yeri ve her türlü kaynağı öylesine işgal etmişiz ki bu özgürlük alanı ne kadar kabul edilebilir noktada tartışılır. O nedenle diyelim bir bahçem var. Onun için bir yuva hazırlamaktan memnuniyet duyarım. Elimden geldiğince beslenmesi için imkânlarımı sunarım. Tabii avcılık yeteneğini de köreltmeyecek şekilde. Elimden geldiğince de sevgimi eksik etmem. Yani onun iyi ve güvende olduğunu bilirim ama kendi alanında olmasını da gözetirim. Hayatımda kedilerle ilişkim bu şekillerde diyebilirim. Yakın çevremde takılan düzenli birkaç abonem var :)) İşte onları bu bahsettiğim bağlamda elimden geldiğince hayatıma yerleştiriyorum.
Bunun yazı çalışmalarıma yansıması ise tamamen mutluluk üzerine oluyor. Pisiciklerin mutlu olduğunu gördükçe ve bildikçe ben de mutlu oluyorum. Mutlu olduğumda ise gerçekten üretken oluyorum ya da en azından nagatif bir şeye mahal kalmıyor. Sonuç olarak herkes mutlu oluyor. Bundan daha güzel bir şey olamaz :)
Dijital dünyada hızlı tüketimin bu kadar ön planda olduğu bir dönemde, samimi ve derinlikli bir platform yürütmenin en keyifli ve en zor yanları neler?
Bence en keyifli yanı bizim de önemsediğimiz üzere o samimi ve derinlikli yapıyı arayanlarla buluşabiliyor olmamız şeklinde söyleyebilirim. Hepimizin ayrıca özel sebepleri elbette olabilir. Ama biz blogger'ların buluştuğu ortak bir nokta da bu. Hepimiz aynı şeyi arıyoruz ve aradığımız şeyin nerede, ne şekilde olduğunun farkındayız. Bunu bilmek insana keyif veriyor. Mesela sosyal medyayı sevmiyorum. Çünkü ne aradığını bilen insanların sayısı pek az. Ve bir diğer en önemlisi ise oralarda duygu yok. Fikrin yok, düşüncen yok, seni sen yapan bir şey yok. özetle insani yöne dair bir şey yok. Blogger'da ise tam tersi. Bunlar özellikle var. Bunu bilmek ve bu insanların da bunu bildiğini bilmek keyif veriyor. Yalnız değilmişim, benimle aynı pencereden bakanlar da demek ki varmış mutluluğu oluyor. İşte böyle olunca yazmak bir zorakilik değil, aksine mutluluk veren bir şey oluyor.
Zorluğu var mı peki? Bu belki farklı çerçevelerden farklı yorumlanabilir. Ama bence yok. Ben yazılarımı yazarken bunu kendime bir görev bilincinde yapmıyorum ki. Yazmak için yazıyorum ve sadece içimden geldiği gibi ortaya koyuyorum. Zaten ticari bir amacı hiçbir noktasında gözetmiyorum ki bir şeyler için dertlenmiş olayım. Belki işin teknik kısımlarındaki zorluklarından bahsedilebilir. Ama bunlar da bence kişiden kişiye değişebilecek şeyler. Kaldı ki bence günümüzde bu da bir sorun ya da zorluk olmaktan çıkmış durumda sayılır. Mesele düşüncelerinizi, samimiyetinizi ve duygularınızı aktarmaksa bu pek âlâ çok kolay ve oluru olan bir şey.
Sitenizde teknolojiye olan tutkunuzdan da bahsediyorsunuz. Bir teknoloji tutkunu olarak, hayatınızı kolaylaştıran ya da "İyi ki keşfetmişim, olmasaydı ne yapardım?" dediğiniz o vazgeçilmez cihaz, uygulama veya dijital alışkanlığınız nedir?
Benim teknoloji tutkumun temelinde yeni şeylere olan merak duygum geliyor. Bunu belki daha fazla detaylandırabilmem de mümkün. Ama soru daha özel bir kapsamda olduğundan o çerçevede yanıtlamak uygun olacaktır. İyi ki keşfetmişim diyebileceğim iki şeyi ise Proton Pass ve Simplelogin uygulamaları ya da hizmetleri olarak ifade edebilirim. Bunu biraz sonra daha detaylı izah edeceğim. Ama ondan önce internete karşı yaklaşımım ve bence herkeste de olmasını gerektiğini düşündüğüm şeyleri anlatmak istiyorum. Teknoloji ve bir açıdan da internet özelinde en önemsediğim ve mümkün olduğunca tavizimin olmadığı tek şey mahremiyet. Bu çoğu zaman es geçilen ya da pek önemseyen bir şey olsa da aslında bence hepimiz için olup olabilecek en önemli şeyin ta kendisi. Bir insanın fotoğrafının, adresinin, iletişim bilgilerinin veya onu tanımlamaya olanak veren herhangi bir şeyin herkesçe kolaylıkla bulunabiliyor olacak oluşu bir tek bana ürkütücü gelmiyordur diye düşünmekteyim. Çoğunlukla mahremiyetimizi hiçe sayanlar teknolojiler olsa da bazen de maalesef kendimiz oluyoruz. İşte bu önemsiz gibi görülen ve sanki çok normal gibi olan birçok bilgi parçasının birleştiğinde oluşan profillemenin nasıl bir şey olabileceğini ve onunla neler yapılabildiğini çok iyi biliyorum. Ve bu gerçekten çok tehlikeli. Tabii bu konularda en önemli husus bilinçli ve farkında olabilmek. Yine de teknolojinin faydalarından yararlanmak bu noktada önem arz ediyor. Bahsettiğim iki uygulamada mahremiyetinizi korumada kendi açılardan birer katkı sunan araçlar. Proton Pass, web sitelerinde kullandığınız şifreleri oluşturan ve onları güvenli bir kasada saklayan parola yöneticisi. Aynı zamanda rastgele kullanıcı adları oluşturmanıza olanak vererek anonim, bir başka açıdan da mahremiyetinizi korumayı sağlıyor. Simplelogin ise her kayıt olduğunuz web sitesinde asıl kullandığınız e-posta adresinizi vermeyip takma bir e-posta ile kayıt olmanızı sağlayan bir uygulama. Tabii ki her gelen yeni e-postayı asıl e-posta adresinize yine ulaştırmakta (: Biraz sıkıcı anlatmış olabilmem çok mümkün. Ama sözün özü mahremiyetim internet bağlamında en önemsediğim şey ve bunun en iyi şekilde olması için de yine böyle teknolojileri kullanmanın faydalı olduğu kanaatindeyim.
Vazgeçilmez cihaza da değinilmiş :)) Şu an için sahip olamadığım ve olmadığı için vazgeçilmez durumunda diyemeyeceğim ama olduğunda vazgeçilmez cihazımın Amazon Kindle olacağını söylemem yanlış olmaz :) Seni alacağım bir gün :)
Sizin için dizi ve film izlemek sadece günlük bir dinlenme ritüeli mi, yoksa içine çekilmekten keyif aldığınız bir ilham kaynağı mı? Ruhunuza dokunan ya da atmosferiyle sizi büyüleyen o tek dizi veya film evreni hangisi?
Bence bunun tek bir cevabı yok. Durumuna göre her ikisinin de olduğunu ifade edebilirim. Çünkü her ikisi de beslememiz gereken bir şey. İnsanlar her şeyi bilmek ya da fikir sahibi olmak zorunda değiller. Başımıza da zaten her şey bu çok bilmişlerden gelmiyor mu? Neyse ben konuyu yine dağıtmayayım. Ama bunun bence istisnası üç şey var. Edebiyat müzik ve sinema. Bir insanın hangi koşullar ve şartlar olursa olsun bu üç konuda belli bir genel kültür ve bilgi seviyesinin olması gerektiğini düşünüyorum. Böyle bir düşüncede isem o zaman film ve dizi izlemeyi sadece günlük bir dinlenme olarak göremem. Hangi filmin yönetmeni kimdir, ödüllü bir film ya da dizi midir, oyuncuları kimin nesidir...
Ben bu yönleri ön plana çıkardım ama aslında bunların hepsi ilham ile de ilişkili. Bu saydıklarım kendime ilham kaynağı aldığım paralelde karşılık bulan şeyler. Çünkü ben ilham kaynağı aldığım ölçüde bunlara bir sanat olarak bakıyorum ve o zaman bunlar beslenmiş oluyor.
Tabii her zaman herkes bir Nolan olamaz ve biz de her zaman her izlediğimiz dizi ve filmden bir Nolan bekleyemeyiz. Bazen sadece izlemek isteriz. İşte böyle zamanlarım da oluyor. Bunu da bir dinlenme ritüeli olarak ifade etmek yanlış olmayacaktır.
Keşke bu soruda sizi büyüleyen üç dizi ve film şeklinde bir şey sorulmuş olsaydı. Yanıtlaması yine güç olurdu ama tek dizi veya filme göre çok daha kolay olurdu elbet.
Arada veya bağlacı da kullanılmış ama ben "ve" şeklinde alacağım sanırım. Dizi olarak Breaking Bad'den yana hakkımı kullanıyorum. Yani bu ayarda beni büyüleyen aslında birkaç dizi daha var ama Breaking Bad kesinlikle daha önde geliyor. Diğerlerini söyleyememiş olduğum için de beni affetsinler lütfen. Film için de tek bir film söz konusu ise Esaretin Bedeli derim. Ama film evreni olarak soruluyor ise de tartışmasız Yüzüklerin Efendisi. Aklım hâlen söyleyemediklerimde de olsa umarım bu soruyu cevaplayabilmişimdir.
Bir insanla ilk defa karşılaştığınızda, onun hakkında zihninizde sessizce not aldığınız ilk küçük detay genellikle ne olur?
Bu bazılarımız için ne derece doğru karşılanır bilmesem de çok net bir şekilde siyasi görüşü olarak söyleyebilirim. Çünkü gerçekten bir insanın siyasi görüşü onun hakkında bazı tahminlerde bulunabilmeye olanak veriyor. Tabii bunu parti özelinde olacak şekilde kastetmiyorum. Elbette onu da kapsıyor ama daha çok benimsediği siyasi ideoloji olarak ifade etmiş olayım. Yıllar içindeki deneyimlerimi göz önüne alacak olursam bu ufak not kesinlikle yardımcı oluyor. Bir insanla anlaşıp anlaşamayacağım, ne düzeyde anlaşabilecek oluşum, ortak noktalarda buluşmamız ne derece mümkün... Bunların sayısını inanın ki daha da artırabilirim. Ha yanlış da anlaşılmak istemem. Herkesin kendine göre bir dünya görüşü ve baktığı bir pencere var. Çok seslilik, çok fikirlilik de aslında görmekten en çok mutlu olduğum şey. Ama bu demek değildir ki bu farklılıkları ortak bir noktada buluşturalım. Bu mümkün değil ki. Böyle olduğunu bildiğim ve benimsediğim için de eğer mümkünse daha en başında bu ufak detayı zihnimin bir köşesine not ediyorum ki sonrasında hüzün ve kırgınlıklar yaşamayayım, yaşamayalım. Mesafemi, ilişkimi de ona göre konumlandırayım. Daha basit misal ile anlatacak isem de her şey frekans eşleşmesinde.
Şimdiki aklınız ve tecrübenizle, hayatınızın hangi virajına geri dönüp oradaki halinizin kulağına fısıldamak isterdiniz?
Sanırım "zaten herkeste benim iyiliğimi ve başarılı olmamı ister" diye düşündüğüm o herkesi kendi gibi sanan çocuğun olduğu zamana gidip bir şeyler fısıldamak isterdim. O zamana gidip bunları söylesem ve bilsem bir şey olacağından ya da değişeceğinden değil. Bu olanlar yine olacaktı. Sonuçta karşı öznelerin bir yere gittiği veya farklı davranacağını yine yok. Peki ne olacaktı? Ben defalarca ama defalarca kırılmayacak ve içimdeki o insanlara karşı olan güven bu kadar zarar görmeyecekti. İşte o zaman bugün pek çok şey belki de farklı ve daha güzel olabilecekti.
Dünyanın karmaşasından ve zihinsel yorgunluktan kaçmak istediğinizde sığındığınız o gizli mekan, eylem ya da ritüel nedir?
Bu belki basit gelebilir ama böyle durumlarda genelde müzik dinlemek bana en iyi hissettiren şey. Kulaklığımı takar, gözlerimi kapar ve sadece müziği hissetmek için kendimi bırakırım. Bu soruya daha uzun ya da ilginç bir şey demek isterdim ama gerçekten hepsi bu. Bilmiyorum ama bu beni rahatlatıyor gerçekten. Ha belki bir de kedi videolarına şöyle bir göz atmamda bu listede yine sayılabilir. Onlara birkaç dakika bakmak bile tüm yorgunluğumu alıp götürüyor inanın ki.
Sonuçlarından veya insanların ne diyeceğinden tamamen bağımsız olsaydınız, yarın sabah atılacağınız o çılgınca ya da cesur adım ne olurdu?
Çok derinlerde bir yerde bu soru ile ilgili çok daha farklı şeyler söyleyebileceğimi biliyorum. Ama o kadar derine inmek ve bunu ortaya koyabilmek şu an için bana çok uzak bir şey. Tabii yine de bu bazı şeyler hiç olmayacak demek de değil. Onu bir kenara koyacak olursak bu soruya verebileceğim ve ifade edebileceğim cevap ise dünyayı gezmek olurdu sanırım.
Bunun herkes için belki cesur ya da çılgınca bir adım olmayacağını da tahmin edebiliyorum. Ama bence ve en azından benim çerçevemde kendini bu konumda bulabiliyor. Nitekim evi de seven bir insanım. Ama bu bazı şeyleri hayal etmediğim anlamına da gelmemeli diye düşünüyorum. O nedenle sırt çantamı alıp ülke ülke gezmek, oraların kültürünü tanımak, yeni insanlarla tanışmak, farklı şeyler öğrenmek, ilginç şeyleri deneyimlemek, yeni yeni yemekleri tatmak... Bunlar gerçekten istediğim şeyler. Ama işte bunları yapabilmek sanıldığı kadar kolay değil. Ki durum sadece maddiyat ve olanaklar nezdinde de değil. Bunlar olmuş olsa bile bence bu adım oldukça cesur geliyor bana. Çünkü mutlaka sonuçları olacak ve bu hayat her ne kadar kendimizden ibaret gibi görülse de aslında değil. Biz sadece karmaşık denklemin içindeki tek bir değişkeniz. Bizden çok daha fazlası var.
Bu soruya böyle bir cevap vermiş olayım. Ama bir gün o çok daha derinlerdeki olana da ulaşmak dileğiyle diyeyim. Bakalım, her şey zamanına esir.
Mantığınızın "dur" dediği ama hislerinizin sizi ısrarla sürüklediği durumlarda genellikle hangisinin kazandığını görürüz?
Bunun bence net bir cevabı yok. En azından benim için yok. Ama bu demek değildir ki bir ağırlığı, dağılımı da olmasın. Diyelim ki bu şekilde vermek zorunda olduğum on tane karar olmuş olsun. Muhtemelen bunun sekiz tanesinde tercihimi mantığımdan yana kullanmışımdır. Bundan sonraki kararlarımda da benzer şekilde olur diye tahmin ediyorum. Bundan memnun muyum? Çoğu zaman değil. Çünkü dışarıya yansıttığımdan çok daha fazla duygusal bir insanım. Ve mantığımdan yana olduğum hemen hemen birçok şeyde diğer tarafın hüznü ve eksikliği şüphesiz kendini gösteriyor. Yine de doğru olanı ne kadar zor olsa da tercih edebilmek bence olması gereken. Hem bir de hisler bence yanıltıcı olabiliyor. Evet, hislerim o an bana bir şey söylüyor olabilir ama bir süre sonra aynı şeyleri söyleyeceğinin bir kesinliği yok ki. Sözün özü mantık kendi adıma her zaman daha önde geliyor.
Sizi uykusuz bırakacak kadar heyecanlandıran, fikri bile içinizi kıpır kıpır ettiren bir proje ya da hayal şu sıralar zihninizi meşgul ediyor mu?
Aslında ediyor desem yalan söylemiş olmam sanırım. Hayal değil de bir proje var diyebilirim. Esasen yapıp yapamayacağımı bilemiyorum ve eğer olacaksa da böyle spoiler vermeden bir anda gerçekleştirmek isterdim. Ama böyle bir soru gelmiş, o hâlde ben de biraz detaylandırabilirim. Tabii anlatmadan önce içinde bulunmaktan keyif aldığım bir eylemi söylemem lazım geliyor. Evet, ben kitap okumayı seviyorum. Ama bundan daha güzel bir şey varsa o da bence arkadaşlarımla birlikte kitap okumaktır. Birçok farklı arkadaşımla okuduğum birçok farklı kitaplar oldu. Her birisinden mükemmel keyif aldım. Bundan yana hiçbir sorun yok. Ama neden bunu daha güzel kılacak bir şeyler olmasın değil mi? Örnek vermek gerekirse arkadaşımın kaçıncı sayfada olduğunu ona her zaman sormadan bilebilmek güzel olmaz mıydı? Ya da onun ilgisini çeken ve üzerine konuşmak isteyebileceği satırları ekleyebileceği, benim de bunu görüp düşüncelerimi paylaşabileceğim bir ortam kötü mü olurdu? En sevdiği alıntılar, bana sormak istedikleri ve çok daha fazlası. Ben bunu arkadaşım özelinde anlatıyorum ama yeni yeni kitap okuma arkadaşlarım da neden olmasın? Hani bu şeyler oluyor ya böyle insanları birbirleriyle eşleştiren bazı uygulamalar. İsimleri şu an aklıma gelmedi ama bir açıdan onlara benzer bir mantık aslında yine. Tabii ana odak her zaman gerçekten tanıdığımız, bildiğimiz ve konuştuğumuz gerçek arkadaşlarımızla ortak bir noktada daha verimli bir okuma deneyimine yönelik bir amaç. İşin diğer kısmı çok ufak ve asıl maksat olmayacak bir şey kesinlikle. Bu projemle ilgili aklımda daha çok çok fazla özellik ve plan var. Çok kısa bir süre öncesinde biraz başlayabilme fırsatım da oldu. Ama son zamanlarda gerçekten çok yoğun olduğumdan kapsamlı uğraşabilme şansım olmadı. Ayrıca her ne kadar teknolojiyi sevsem de yazılım ve ilgili olduğu şeyler konusunda hâlen çok amatör sayılırım. Yani daha alınacak çok yolum var. Ama bu projenin içimi kıpır kıpır etmediğini söylesem kesinlikle büyük bir yalancı olurum.
Büyük başarılardan veya hedeflerden bağımsız; sıradan bir günde sizi günün sonunda "bugün gerçekten güzeldi" dedirten o küçük an nedir?
Sevdiğim şeylere zaman ayırabilmiş olmak. Biliyorum bu biraz soyut gibi kalıyor. Yani tamam da işte o ne diye sormakta hakkınız. Ama burada güzellik benim adıma somut bir şey ile ölçülebilecek türden değil ki. Bunu şöyle bir misalle anlatmak istiyorum. Çok paramız olmasını paraya sahip olduğumuz için mi severiz? Yani elle tutup, onun bizim olduğunu bildiğimizden mi, yoksa onun bize sağladığı bir şeyleri alabilme gücü ve özgürlüğünü mü severiz? Bu bence oldukça aynı şeyler. Bugün gerçekten güzeldi. Çünkü ben sevdiğim şeylere zaman ayırabildim. Bunun verdiği o içsel huzur ve tatmin inanın ki beni en çok mesut eden şey. Evet, soru o küçük an diye de özellikle soruyor. Ama benim için o küçük an, bunu diyebilmenin özgürlüğünü o an tam anlamıyla biliyor olmak. İşte bunun idrakine varabildiğim o küçücük an o küçük saniye dilimi günü benim için güzel kılan şey. Umarım soruyu doğru kapsamda ele alabilmiş ve yanıtlayabilmişimdir.
Günün birinde arkamızda bıraktığımız izler konuşulduğunda, insanların sizin hakkınızda dürüstçe söylemesini istediğiniz en baskın cümle ne olurdu?
"Dünyada kendimi anlatmak için en az yorulduğum insandı."
Eğer bunu söyleyebilmişler ise arkamda gerçekten güzel bir şeyler bırakabilmişimdir. Bu da beni oldukça mutlu ederdi. Fazla da söze gerek yok...
Sizinle bu keyifli röportajı gerçekleştirdiğimiz için çok mutlu olduk.
Değerli vaktinizi ayırıp sorularımızı içtenlikle yanıtladığınız için çok teşekkür ederiz.
Asıl ben teşekkür ederim. Bunu benim ilk röportaj deneyimimdi ve her anından büyük bir keyif duyduğumu ifade edebilirim. Temennim tüm soruları mümkün olduğunca kapsamında olacak şekilde yanıtlayabilmiş olmak. Umarım bunu sağlayabilmişimdir. Röportajın yayına alınmasını iple çekiyorum. Şimdiden tüm okurlara da keyifli okumalar diliyorum.
Sevgiyle, hoşça kalın...😇
Umarım keyifle okumuşsunuzdur, güzel bir müzikle hoşça kalın diyoruz
| We G o o g l e | We Blogger |
|
Ece Gamze
|
⠀Yazar Hakkında: |
| ⠀Neşeli, pozitif ve enerjik biriyim. Kitapsız ve filmsiz bir hayat düşünemiyorum. Gülümseme ve iletişim hayatta en önem verdiğim şeyler:) |
0 Yorum Yapılmış
:)
;)
:D
:(
=(
:@
:X
:O
:P
:F
:Y
:A
<3
:Ç
:T
:H